Δευτέρα, 27 Ιουνίου 2016

Συνέντευξη με τους Daffodil



Τους Daffodil, μια μπάντα που μας έρχεται από τα Τρίκαλα, τους απολαύσαμε πρόσφατα (σ.σ. στις 29/05/2016) στο Stage στη Λάρισα ως support  στη συναυλία των Universe217. Με αφορμή τη συναυλία αυτή και σε συνάρτηση με το γεγονός της πρόσφατης κυκλοφορίας του A Hope For Things That Never Come ζητήσαμε από το Βασίλη Γουγουλάκη να μας μιλήσει για την κυκλοφορία αυτή, καθώς και για τα μελλοντικά τους σχέδια.
Βασίλη, αφού σε συγχαρώ για την κυκλοφορία του ΕΡ “A Hope For Things That Never Come” καθώς και για την εκπληκτική εμφάνισή σας στο live στη Λάρισα, θα ήθελα να πεις ορισμένα λόγια για τους  Daffodil ούτως ώστε να σας γνωρίσουν και οι αναγνώστες μας.
Καλησπέρα Δημήτρη, σε ευχαριστώ πολύ για τα καλά σου λόγια. Λοιπόν, είμαστε μια μπάντα η οποία δημιουργήθηκε πριν από 1,5 χρόνο περίπου με κάποιες αλλαγές που έγιναν στα τύμπανα και καταλήξαμε στο τελευταίο μας line-up εδώ και 3 μήνες περίπου… Στις κιθάρες είναι η Έλενα Κοτίνα, στα πλήκτρα ο Αποστόλης Σπανός, στο μπάσο ο Στέλιος Χωνιάς και στα τύμπανα το νέο μας μέλος ο Τεο Τσατσαρώνης. Το παράδοξο είναι ότι είμαστε από διαφορετικές μουσικές  «σχολές» ο καθένας, με την έννοια ότι ο Αποστόλης είναι οπαδός της progressive σκηνής αλλά και της κλασσικής, καθώς είναι μέλος και της εθνικής λυρικής σκηνής. Ο Τεο κινείται σε πιο «rock patterns» όντας drummer και των Cemetery Dance, o Στέλιος έχει σαν μεγάλη του επιρροή τους Virgin Steele και η Έλενα, με κύρια επιρροή της τους Scorpions έχει πιο heavy αλλά και blues ακούσματα.

Δώσε μας ορισμένες πληροφορίες για την ηχογράφηση του ΕΡ καθώς και για artwork, επισημαίνοντας εδώ ότι το ΕΡ διατίθεται σε μια καλαίσθητη digipack συσκευασία με ένα καταπληκτικό εξώφυλλο.
Οι ηχογραφήσεις έγιναν στα Soundflakes Studios στο Ελληνικό, στην Αθήνα, όπως επίσης και η μίξη και το mastering από το Νίκο Παπαδόπουλο. Το artwork του EP έγινε εξολοκλήρου από τον πολύ καλό φίλο Βασίλη Λουλέ και το design από το Γιάννη Μούχα στα Pixelroot στα Τρίκαλα. Γενικά προσπαθήσαμε το εξώφυλλο να αντικατοπτρίζει τη μουσική και τους στίχους μας μέσα από μια εικόνα, μιας και αυτή είναι η πρώτη μας δουλειά.
Ποια είναι η θεματολογία των στίχων σας;
Η θεματολογία των στίχων σε αυτή τη δουλειά αφορά τις ανθρώπινες σχέσεις, ερωτικές και μη, καθώς και την πορεία και την εξέλιξη αυτών μέσα στο χρόνο. Γενικότερα θα έλεγα είναι ένα τρίπτυχο αγάπης-ζωής-χρόνου και που οδεύει όλο αυτό. Και επειδή η μελαγχολία είναι υπαρκτό φαινόμενο σε τέτοιες σχέσεις και περιόδους, εξ ου και ο τίτλος του EP.


Αλήθεια τι σημαίνει Daffodil;
Daffodil σε ελεύθερη μετάφραση σημαίνει νάρκισσος. Πέρα από αυτό, πιο ειδικά όμως, κάτι που ισχύει για το όνομα μας, είναι ο ασφόδελος ένα λουλούδι που είναι συνδεδεμένο με το θάνατο. Επίσης οι αρχαίοι Έλληνες πίστευαν ότι οι νεκροί κατοικούσαν στον «ασφόδελο λειμώνα» ένα λιβάδι με ασφοδέλους που βρισκόταν στον Αδη. Τα λουλούδια του αποτελούσαν πρότυπο λησμονιάς.

Πώς θα χαρακτηρίζατε το είδος της μουσικής που παίζετε;
Χμμμμ… Αν ακούσει κάποιος τη μουσική μας θα παρατηρήσει όλες αυτές τις επιρροές που υπάρχουν. Είμαστε κατά το 1/5 rock, κατά το 1/5 metal, κατά το 1/5 goth, κατά το 1/5 pop και κατά το 1/5 ότι ακούγεται στα αυτιά του καθενός!!!! (γέλια). Ίσως αν έβαζες τους Bon Jovi στη Φινλανδία να έπαιρνες αυτό το αποτέλεσμα (:P). Το σίγουρο είναι ότι δεν υποστηρίζουμε ότι «ξαναανακαλύψαμε τον τροχό» με τη μουσική μας. Παίζουμε αυτό που μας αρέσει και μας γεμίζει τη συγκεκριμένη χρονική στιγμή. Στο μέλλον ίσως υπάρξουν και αλλαγές σε όλα αυτά, ανάλογα με τις συγκυρίες και τη διάθεση.

Ποια είναι τα συγκροτήματα που σου αρέσουν και κατά πόσο έχουν επηρεάσει τις συνθέσεις σου;
Ασφαλώς και οι μουσικές επιρροές φαίνονται στη μουσική του καθενός, άλλες περισσότερο, άλλες λιγότερο. Έτσι και σε εμάς. Είμαι μεγάλος οπαδός της φινλανδικής σκηνής, των Nightwish, HIM, Poisonblack, Charon, Sentenced κλπ. Όπως επίσης είμαι και μεγάλος οπαδός του Neil Young, των Queen και του Bowie. Άλλα πέρα από αυτά οι πρώτες αγάπες δεν κρύβονται και κάθε φορά που σε κάποιο μαγαζί η σπίτι μου ακούω Maiden, King Diamond, Manowar, WASP, Savatage κλπ, γυρίζω τον εαυτό μου στα 11-12 του. 

Για πιο συγκρότημα θα ήθελες να ανοίξεις τη συναυλία;
Σίγουρα για όσα είπα και για εκατοντάδες ακόμα. Είτε είναι γνωστές στο ευρύ κοινό μπάντες, είτε όχι. Δεν με απασχολεί αυτό. Με νοιάζει να κάνουμε όσο περισσότερα live γίνεται. Είτε παίζουμε μπροστά σε 1 άτομο, είτε μπροστά σε χιλιάδες. Απλά μας αρέσει να παίζουμε μουσική. Αλλά αν πρέπει να σου δώσω ένα όνομα θα ήθελα να είμαι στη συναυλία των Queen στο Wembley Stadium το 1986 (σ.σ: πρόκειται για θρυλική συναυλία στις 12-07-1986 κατά τη διάρκεια της Magic Tour, της τελευταίας tour των Queen) ή των Iron Maiden  στο Rock In Rio. Δεν ξέρω είναι τόσες πολλές!!!

Πώς βλέπεις τα πράγματα να κινούνται στην ελληνική ροκ σκηνή; Έχει μέλλον μια μπάντα από τα Τρίκαλα; Υπάρχει κοινό να στηρίξει προσπάθειες σαν τη δική σας;
Χμμμ… Σίγουρα η κατάσταση στην Ελλάδα δεν είναι η καλύτερη δυνατή. Ειδικότερα για συγκροτήματα και μουσικούς που κινούνται στο χώρο του rock και του metal.. Και ακόμη δυσκολότερο είναι στις επαρχιακές πόλεις, καθώς μοιραία ο αριθμός του κοινού φυσιολογικά μικραίνει. Υπάρχει όμως και το internet που ναι μεν οκ η πειρατεία σκοτώνει τη μουσική κλπ, αλλά είναι ένας πολύ καλός τρόπος για τις νέες μπάντες να προωθήσουν ευκολότερα τη δουλειά τους σε περισσότερο κόσμο. Οι Ελληνικές μπάντες είναι πολλές και είναι πραγματικά αρκετά καλές. Σίγουρα αξίζουν μεγαλύτερης προσοχής και από εμάς αλλά και στο εξωτερικό.

Να επανέλθω λίγο στο “A Hope For Things That Never Come”. Εάν κατάλαβα σωστά είναι self-released. Είναι τελικά δύσκολο να βρεις εταιρία να χρηματοδοτήσει τη μουσική σου;
Ναι, είναι self-released. Τη στιγμή που κάνουμε τη συνέντευξη βρισκόμαστε σε επαφές με εταιρείες και τα πράγματα πάνε καλά για εμάς. Σύντομα θα υπάρξει και ανακοίνωση! Πάντως σχετικά με το αν είναι δύσκολο η όχι, σίγουρα τα πράγματα δεν είναι καθόλου ίδια όπως πριν 10-15 χρόνια. Σίγουρα είναι πολύ δυσκολότερα. αλλά πιστεύω πως θα βρεθούν εταιρείες στην πορεία που θα ενδιαφερθούν για τη δουλειά σου και τη μουσική σου.

Παρατηρούμε μια αναβίωση του βινυλίου στις μέρες μας. Ποια είναι η άποψή σου για το βινύλιο;
Είναι αλήθεια ότι οι πωλήσεις βινυλίου τα τελευταία χρόνια έχουν ανεβεί κατακόρυφα σε σχέση με τα προηγούμενα χρόνια και σε σχέση με τις πωλήσεις των cd. Η αιώνια διαμάχη των οπαδών του ψηφιακού ήχου με αυτούς του αναλογικού χαχαχαχα!!! Χμμμ… Σίγουρα το βινύλιο σου προσφέρει αυτή τη ρετρό αίσθηση και ένα διαφορετικό ήχο και άκουσμα.

Να ελπίζουμε τουλάχιστον ότι η πρώτη full length κυκλοφορία σας, η οποία εύχομαι να γίνει σύντομα, θα κυκλοφορήσει και σε βινύλιο;
Αν όλα πάνε καλά, κοντά στις γιορτές θα έχουμε έτοιμο το δίσκο ολοκληρωμένο. Σίγουρα θα θέλαμε να τον δούμε να κυκλοφορεί και σε μορφή βινυλίου. Αυτό είναι κάτι που θα το συζητήσουμε και με την εταιρεία και θα καταλήξουμε. Πάντως και εμείς θα το θέλαμε.

Βασίλη, αφού σε ευχαριστήσω για τη συνέντευξη, θα ήθελα να κλείσεις εσύ την κουβέντα μας με όποιο τρόπο νομίζεις καλύτερο.
Και εγώ σε ευχαριστώ πολύ Δημήτρη για αυτή τη συνέντευξη αλλά και για την αγάπη σου για τη μουσική και τις ελληνικές μπάντες, καθώς αυτό φαίνεται και μέσα από τη σπουδαία δουλειά που κάνεις. Να έχεις δύναμη και όρεξη να το συνεχίσεις. Ελπίζουμε ο Γρήγορης Γρηγοριάδης να μας ανεχτεί ξανά για να βρεθούμε πάλι σύντομα στη μουσική σκηνή της Λάρισας. Μέχρι τότε καλή δύναμη σε όλους γιατί είναι δύσκολες και παράξενες οι εποχές που ζούμε. Να αγαπάτε τη μουσική, να στηρίζουμε τις τοπικές μπάντες που αξίζουν και hope for better things to come!!!
Links:

Facebook
Youtube/channel
Gmail
Twitter 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου